تعداد بازدید : ۷۴
امتیاز : ۵
امتیاز شما :

شنبه ۲۵ فروردين ۱۳۹۷ ۱۶:۳۹

تازه های بیماری های داخلی

داروی جدید درمان لوسمی مایلوئیدی حاد

در مطالعات پیش بالینی، داروی آزمایشی ALRN-۶۹۲۴، میانگین طول عمر در نمونه های انسانی AML(موش های که تحت پیوند سلول های لوسمی انسانی قرار گرفته اند) را ۳ برابر نمود.




April 11, 2018

Albert Einstein College of Medicine

 

طبق مطالعه منتشر شده در تاریخ 11 آوریل 2018 در Translational Medicine, Albert Einstein College of Medicine researchers، یک پپتید آزمایشی نتایج امیدوار کننده ای علیه سرطان لوسمی میلوئیدی حاد(AML) بدست داده است. این نتایج در در یک مطالعه بالینی فازI/II روی بیماران با نوع پیشرفته AML و سندروم میلودیسپلاستیک(MDS) به دست آمد.

در مطالعات پیش بالینی، داروی آزمایشی ALRN-6924، میانگین طول عمر در نمونه های انسانی AML(موش های که تحت پیوند سلول های لوسمی انسانی قرار گرفته اند) را 3 برابر نمود.

طبق اظهارات پروفسور Ulrich Steidl، نتایج این مطالعه بسیار امیدوارکننده است. بیشتر داروهای آزمایشی برای لوسمی تنها مقدار اندکی بر طول عمر مدل های بیمار افزوده است. قابل ذکر است که ALRN-6924 به طور موثری حدود 40 درصد از موش های تحت درمان را مداوا می نماید. این بدین معناست که این موش ها برای بیش از یک سال عاری از بیماری خواندماند.

AML به واسطه تخریب DNA سلول های بنیادی سازنده سلول های خونی در مغز استخوان ایجاد می شود که منجر به ساخت سلول های سفید، سلول های قرمز یا پلاکت غیر نرمال می گردد. در سال 2017 حدود 21000 نفر در آمریکا به AML مبتلا بوده اند که تنها 27 درصد از آنها برای مدت بیش از 5 سال زندگی خواهند کرد. ALRN-6924 توسط انیستیتوی Aileron Therapeutic ساخته شده است که پروتئین P53 را مورد هدف قرار می دهد. P53 یک پروتئین سرکوب کننده تومور می باشد اما در بسیاری از انواع سرطان ها از جمله AML غیر فعال می گردد. این دارو ساخت دو پروتئین MDMX و MDM2 را محدود می سازد. بیان بیش از حد آنها باعث غیر فعال شدن P53 می شود که این منجر به افزایش سلول های سرطانی خواهد شد.

دکتر استیدل(Steidl) و همکارانش تایید کردند که ALRN6924 هر دو پروتئین MDMX و MDM2 را مورد هدف قرار می دهد که منجر به بلوک تقابل آنها با P53 در سلول های AML خواهد شد. این اثر در سلول های بالغ AML و سلول های نابالغ که باعث تولید آنها می گردد، دیده می شود. طبق گفته دکتر استیدل این اثرات مفید است زیرا اگر سلول های بنیادی مورد هدف قرار نگیرد، بیماری به سرعت بر می گردد.

این تغییرات مولکولی در سلول های خونی بیماران مبتلا به AML که تحت درمان با این دارو قرار گرفتند دیده شد. این آزمایش با هدف دستیابی به اثر بخشی دارو در انسان طراحی نگردید. هدف بررسی این مساله بود که آیا این دارو می تواند بخش مورد نظر را در سلول های انسانی مورد هدف قرارر دهد.

ALRN-6924 یک پپتید مارپیچی آلفا اساسی است که کلاس جدیدی از دارو می باشد که ساختمان مارپیچی آن با استفاده از ساختار هیدروکربنی پایدار می گردد. این چسبندگی از تخریب این پپتید توسط حضور آنزیمی جلوگیری می نماید. این دارو اولین پپتید درمانی است که در بیماران مورد آزمایش قرار گرفته است.

 

اطلاعات بیشتر:

L.A. Carvajal el al., "Dual inhibition of MDMX and MDM2 as a therapeutic strategy in leukemia," Science Translational Medicine (2018). stm.sciencemag.org/lookup/doi/ … scitranslmed.aao3003


کلمات کلیدی : لوسمی لنفوئیدی حاد، MDM2، MDMX، ALRN-6924

نسخه چاپی